Atom fizigi de!..

Reading Time: 1 minute

5 dakikadir yaziya nasil baslasam diye dusunuyorum. Aslinda cok uykum var. Her Pazar oldugu gibi sabah 5’te kalkip 3 saatlik tren yolculugu yaptim ama basladim bitirmem lazim. Yaziya “Butun gun aklimi kurcalayan tek sey: istifa etmek” ile basladim, devamini getiremedim. Evet, su anki durumumu en guzel aciklayan cumle budur. Ulkemizde cogu calisanin kafasindaki cumledir belki.

Benim durumum biraz daha farkli. Turkiye’nin en guzel yerini, Izmir’i, sosyal cevreni birakip buz gibi havasi olan baska bir sehre, baska bir ulkeye gidiyorsun. 30lu yaslarda buyuk bir risk. Gittigin ulkeye, oranin kulturune alismak, sosyal cevre kurmak zaman aliyor. Aylar, yillar farkinda olmadan geciyor. Yaslandikca aile kuracagin biriyle tanisma ihtimali de gittikce azaliyor.

Tum bu riskleri dusunup mesleki hedefler icin ince eleyip sik dokuyarak karar veriyorsun. Scala/Java Developer ilani icin seksen tane teknik mulakattan gecip basarili oluyorsun ve teklif geliyor. Ancak calismaya gittiginde basvurdugun pozisyonla alakasi olmayan bambaska bir role ataniyorsun. Degisiklik icin verilen cevap da ayni: “Bir dahaki sefere kralsin be oglum!”. Taktik yine ayni, aylarca oyalayacaklar. Birkac ay daha bekle sonra bakariz ama soz veremem…Hep ayni replikler, git bilmem ne danismaninla konus, yok insan kaynaklarindan Pinar hanima mail at… Turkiye’de yasadigim sureclerin aynisini tekrar yasiyorum inanilir gibi degil!..

Yazilimi seven, idealleri olan bircok insan mesleklerinden keyif alamadiklari icin bir sekilde ulkemizden memnun degiller. Bu beklentilerin karsilanmasi maddi ve manevi cok onemli. Sevdigin isi yapmak bu kadar zor mu olmali bilmiyorum. Emin oldugum tek sey ise danisman olarak duzgun bir proje yapamayacagimi anlamis olmam.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *