Sahil

Reading Time: 2 minutes

Sahil sakin ve sessiz

27 Mayis Cumartesi 00:54…Yavuz Cetin’in parcasini dinliyorum.

Sahil sakin ve sessiz 
Güneş ısıtmıyor artık tenimi 
Sonunda yağmurlar geldi 
Bu kumsaldan göçmek vakti 
Sıcak günlerin yorgunluğu üzerimde 
Umutsuzluk görünürde 
Henüz batan güneşin özlemi… 
Ve bu yalnızlık çekilmez gibi

Umutsuzluk görünürde…Ve bu yalnızlık çekilmez gibi…Bu iki cumle yurtdisindaki deneyimimi ozetliyor sanki. Umutsuzluk, arafta kalip ulkeye donememe ve acaba tekrar ayni sorunlarla karsilasir miyim hissi. Yalnizlik ise geldigin yere ait olamama hissi. Kimseye anlatamadigin ama sadece senin yasadigin, kendine bile itiraf edemedigin bir duygu. Aslinda “Expat” olan herkesin, hangi memleketten olursa olsun, yasadigi durum. Zaman gectikce batan ve belirginlesen bir his. Hele ki sicak iklimli bir yerden geliyorsan! Brezilyali’si, Yunan’i, Italyan’i, Hirvat’i herkeste ayni!

Tabi sen “yaa sana oyle geliyordur”, “abi ortamlara takil, gecer” ,”su ulkeden bir cikayim da” diyenlerdensin, oyle olmasan bu yaziyi okumazdin! Peki bahsettigim ulkerden gelen insanlarla gorustursem seni, ikna olur musun? Herseyi birakip bir sahil kasabasina da yerlesmek de istedin sen degil mi? Yapabildin mi? Buyuk sehrin imkanlarini, kurumsal sirketindeki unvanini ve Starbucks kahvelerini birakabildin mi? Evet, kurumsal hayattan bikip kendi isini kurmayi da dusundun ama sabah yine o nefret ettigin isine gittin degil mi? “Göç Yolları” serisini bir izle, belki ne demek istedigimi anlarsin (https://www.youtube.com/watch?v=QDZFCIf9EUc).

Bu kumsaldan göçmek vakti

Hayat cok da uzun degil, sadec birkac 10 yildan ibaret. Istemeye istemeye bir “kariyer” ilizyonuna kapilip mutsuz olacagini bile bile neden bu cileleri ceker insan? Kendi ulkesinde hissetigi umutsuzluktan ve yalnizliktan dolayi mi? Bu kisir dongu nasil kirilir? Peki hic olumlu yonu yok mudur?

Olumlu yonden bakarsak zorlanmak gelistiricidir, tipki vucut gelistirmedeki gibi. Bu sporda “progressive overload” diye bir kavram vardir, tekniklerden sadece birisi. Kaldirdiginiz agirliklari duzenli olarak, belli araliklarla arttirabilirseniz ve beslenme, uyku gibi kontrol edebildiginiz alanlara dikkat ederseniz kaslariniz buyur ve gelisir. Tabi ki kontrolumuz disindaki diger faktorler de normal kosullarda ise (genetik, hormonlar, is hayati, stres miktari vs.). Vucudunuza bu stresi vermek disiplin, sabir ve en onemlisi sureklilik gerektirir. Bu surecte hem fiziken hem de psikolojik olarak (diyet) aci hissederiz. Aslinda en buyuk savasi diyette veririz.

Eger o diyetlere, duzenli yasama, agirliklari indirip kaldirmaya razi degilseniz,  gelisemezsiniz. Bu gercekligi kabullenmeniz, “aci”dan keyif almayi ogrenmeniz gerekir. Kabullenemiyorsan bu is sana gore degildir!

Sen bunun farkinda misin? Peki ya degilsen?

“Arada sırada ne yapmalı, kime gitmeli, kimden sormalı diye düşünür“, B. Ortacgil

Saat 02:37…

1 thought on “Sahil

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *